«ЯПРОҚЛАРДА ШАМОЛ ЎЙНАР…»

 
ЯПРОҚЛАРДА ШАМОЛ ЎЙНАР,
Сув мавжида ўйнар шамол.
Сарин шамол нима сўйлар,
Юрагида қандай хаёл?
 
 
Деразамни чертади у,
Тиқирлатар эшигимни.
Ором билмас, билмас уйқу,
Уйғотади келиб мени.
 
 
Сочларимга қўнар шамол,
Шамол қўнар кўзларимга.
Қўшиқ, эртак айтиб хушҳол
Сўнгра қайтар изларига.
 
 
Хайр, шамол, хайр, шамол,
Ўйнаб-ўйнаб келгин яна.
Менга атаб бир қўшиқ ол,
Олгин яна бир афсона.
 

«НИМАДИР У – КЎЗИНГГА КЕЛГАН…»

 
НИМАДИР У – КЎЗИНГГА КЕЛГАН
Хаёлингга, она, не келди.
Йиғлаб туриб, ҳаттоки, кулдинг,
Нимадир у, кўзингга келган?
 
 
Менга жуда ўхшайди, она,
Кўзларингда ялтираган ёш,
Менда ўша кўзу ўша қош,
Менга жуда ўхшайди, она.
 
 
Она, уни тўкма, илтимос?!
Кўзларингдан тўкилай, агар
Севинчингдан бермасам хабар.
Она, уни тўкма, илтимос…
 

«ҚАНДАЙ ГЎЗАЛ, ҚАНДАЙ ЛОЖУВАРД…»

 
ҚАНДАЙ ГЎЗАЛ, ҚАНДАЙ ЛОЖУВАРД,
Хаёл каби кўринар жаҳон…
Лекин менинг юрагимда дард,
Мендан хафа бўлманг, онажон.
 
 
Ухламасман тонггача, она,
Тонгда чиқар ёрим бегумон.
Кўзингизга уйқу бегона,
Мендан хафа бўлманг, онажон.
 
 
Севганимнинг ёнига борай,
Юрагимда қолмасин армон.
Унга йиғлай, унга ёлборай,
Мендан хафа бўлманг, онажон.
 
 
Ишқ ёр бўлди мунис кўнглимга,
Мени адо этди ул жонон.
Кўз тутмангиз энди йўлимга,
Мендан хафа бўлманг, онажон.
 

НОЗИМНИНГ САДОСИ ⁷

 
Кетди Нозим.
Келар Нозим овози.
Киприкларим соқчилигида
       менинг кўзим – менинг дунём
Ҳасрат янглиғ
                           жаннат янглиғ менинг дунём,
                                               фикрларим
                                                         соқчилигида.
Атрофимда айланар энг дардли,
       энг бахтли тириклик сайёраси.
Мен унинг ўртасида
       жаҳон каби катта ва норасида.
Кўз ёшларим қалбимни овутмади,
       кўзларим йиғласа,
                                қалбим йиғлар чорасиз.
Қалбим йиғлаганда
       кўзларим тўкади
                                аччиқ ёш.
Қуёш! Қуёш – бир бош!
Кўзларимни қалбимдан айри тутмадим.
 
 
Бир садо
Нозимнинг садоси –
                                                         сочилар
миллионларнинг сон минг кўчаларига,
            дунёнинг энг ёруғ,
                                          дунёнинг энг қора кечаларига.
Нозим… Нозим…
Кетди Нозим.
Қолди Нозим садоси.
Садонинг акс садоси,
Акс садонинг акс садоси.
 
 
Садога ўралашиб борар тобора
Бу дунё.
Садо кенгликлари теран боқар менга
Нозим Ҳикмат кўзлари ила.
 

ВАҚТ

 
Вақт ўтмоқда,
Нонуштаси йўқ, тушлиги йўқдир унинг,
У давомли ҳаракат уйқусида.
Вақт ўтмоқда.
 
 
Сочларини юлар Вақт
Совуққон ўрнимиз устида.
Деразани очинг
Шамоллар кирсин,
Хонангиз нафасга тўлсин,
Мусаффо нафасга…
Ўтган вақтлар,
     бекор вақтлар
               кўриниб турсин
                                        кўкрак қафасдан.
Ватанликда ва Қуёшликда
Қурайлик!
Қурайлик иморат
               оловли,
                              навқирон ёшликдан!
Қани, эй, югуринг,
Югурайлик!
Эшиклардан бошларни ҳайданг!
Тупроқ – Онамизни
                                        кўзимизга олайлик.
Томирларга Вақтни бойланг –
Томирларга
Бойлайлик!
Вақт ўтмоқда…
 

«ЁМҒИР ЭМАС, МАРВАРИД ЁҒАР…»

 
ЁМҒИР ЭМАС, МАРВАРИД ЁҒАР,
Ёмғир – кеча шаклида бу он.
Сув сингари жилдираб оқар,
Кеча кечар шод ва беармон.
 
 
Баргларда рақс этар шаббода,
Ўйнар сабо шаклинда кеча.
Тун булутга кўтариб бода,
Афсоналар айтар тонггача.
 
 
Танизорим игна учинда,
Кўзларимда порлар қора нур.
Менга кеча ёмғир ичида
 
 
Машъум хаёл каби кўринур.
Рухсорини ювган кечада
Мен билмаган яланғоч шуур.
 

«ДЕРАЗАМГА УРИЛАДИ ҚОР…»

 
ДЕРАЗАМГА УРИЛАДИ ҚОР,
Жаранглайди жарангсиз кумуш.
Деразамга урилади қор,
Қор сингари оппоқ бўлди туш.
 
 
Бир ажойиб қор ёғар бу кеч,
Учиб тушар менинг ёнимга…
Мен-ку сени ўйламасман ҳеч,
Сен тушасан аммо ёдимга…
 

«ДАФТАРДАН БИР ВАРАҚ БОҚАДИ КУЛИБ…»

 
ДАФТАРДАН БИР ВАРАҚ БОҚАДИ КУЛИБ,
Бевафо, келдингми яна бу фурсат.
Соат ҳам уринар қаҳрга тўлиб,
Йўқсан-ку, не учун келдинг, эй сурат?
 
 
Қаттиқроқ уринар яна-да соат,
Яна-да буруқсаб ёнмоқда чироқ.
Тун қуши ўкириб қилар ибодат,
Деразам ортидан эгилиб шу чоқ.
 
 
Қорайиб ёнарсен зулмат йўлинда,
Юрагимда ёниб битган севгилим.
Ўтган хотиралар ўнгу сўлимда.
Дафтардан расмингни олганман юлиб,
 
 
Суратсиз шу варақ менинг қўлимда,
Суратсиз варақда сен борсан, гулим.
 

«БУ КУН БИР ТУШ КЎРДИМ. ТУШИМДА…»

 
БУ КУН БИР ТУШ КЎРДИМ. ТУШИМДА
Бухорода юрган эмишман.
Юксак миноралар бошимда,
Оёқларим остида гулшан.
 
 
Бухорода юрган эмишман,
Мен-ла бирга юрармиш қуёш.
Эрир эмиш, оқар паришон
Муз асридан омон қолган тош.
 
 
Юксак миноралар бошимда
Менга ҳасад билан боқармиш.
Асрлар бир дамдай қаршимда
Зангор олов бўлиб оқармиш.
 
 
Оёқларим остида гулшан –
Қайноқ оловларнинг давоми…
Бухоро зангори гул ушлаб
Мени асир этди тамоман.
 
 
Ул айирди мени ҳушимдан –
Юрагимни кўрган эмишман…
Букун бир туш кўрдим. Тушимда
Бухорода юрган эмишман.
 

«КУЛРАНГ БУЛУТ КЕЗИНАДИ ЖИМ…»

 
КУЛРАНГ БУЛУТ КЕЗИНАДИ ЖИМ,
Кулранг булут ўхшар уйқуга.
Кулранг булут бошлайди ҳужум,
Бақириб шивирлар руҳимга.
 
 
Нафаслари қисилиб гўё
Қалдирғочлар учар ер бўйлаб.
Ғамгин-ғамгин кўринар дунё –
Ўйларини қийнайди ўйлаб.
 
 
Кулранг булут қулади охир,
Парчаланди шу муаллақ кўл.
Ғир-ғир шамол, ғир-ғир ёмғир,
Суратимни чизиб берар йўл.
 
 
Қалқиб-қалқиб қўяди қараб
Табассумлар ёзилган тупроқ.
Чапак чалиб, сочини тараб
Бош ювади бир ҳовуч япроқ.
 
 
Яна булут кезмоқда сарсон
Таъқиб этиб борар изимдан,
Нафасларга тўла бу осмон
Узилмайдир асло кўзимдан…
 

«САБОЛАРДА ЎЙНАЙДИ НАВО…»

 
САБОЛАРДА ЎЙНАЙДИ НАВО,
Ариқларда сув оқади шан.
Оҳангларга тўлибдир ҳаво,
Бенавосан нечун ёлғиз сан?
 
 
Кузги боғлар шивирлашар жим,
Кузги боғлар куйчи заъфарон.
Куйлармикан шундай юрагим,
Қўлларингни қўйгил, меҳрибон?
 
 
Бенавосан нечун, дилбарим,
Ҳаёт сени этмасми мафтун?
Мафтун этмайдими гул барги,
Мафтун этмайдими шеърий тун?
 
 
Қара, қандай порлоқ эрур кўк,
Тингла, қўшиқ айтар юлдузлар.
Бу – ой тўккан шуъла эмас, йўқ,
Бу – навога айланган сўзлар.
 
 
Уфқларда ёниқ афсона –
Олгин Эркин Воҳид шеърларин.
Ойдин йўллар қўшиғин, мана,
Йўллар ўзи айтар, дилбарим.
 
 
Саболарда ўйнайди наво,
Ариқларда сув оқади шан.
Оҳангларга тўлибдир ҳаво,
Бенавосан нечун ёлғиз сан?
 

«МУДРАБ ЁТАР БУНДА ДАРАХТЗОР…»

 
МУДРАБ ЁТАР БУНДА ДАРАХТЗОР,
Ухлар юпқа муз остида сув…
Қуёш ойни тополмасдан зор
Ботиб кетди, булут – оқ парқув.
 
 
Зулмат отли шоҳ киймоқда тож.
Ўз ҳукмига олганда уйқу
Ухлаб олар олам ноилож.
Бечора тонг – ухламайди у.
 

«ОҒИР ТУН. ҚУРИР ТИНКА…»

 
ОҒИР ТУН. ҚУРИР ТИНКА…
Қандай изғирин кеча,
Бу ёмғир тинар қачон?
Ерга ботади товон,
Лой ёпишар этикка.
 
 
Лекин кутасан ҳамон
У таниш тол остида,
Аразинг бўлар тамом,
Қари тўнка устида
Ўлтирамиз ёнма-ён.
 
 
Ҳис ва хаёл кечаси
Ҳароратли бир совуқ
Гулхан ёқаман ва сен.
Оббо, тамаки ҳам йўқ,
Мени аста қучасан.
 
 
Ёмғир қорга айланар,
Кўзингда кулар алам,
Оҳиста бош айланар.
Қайга қочиб борар ғам?
Қандай гўзал бу олам!..
 

«БОРМИ, БАҲОРИМ БОРМИ…»

 
БОРМИ, БАҲОРИМ БОРМИ?
Бормисан, севимли ёр,
Дилга шунча озорми,
Эй Баҳор, эй Баҳор?
 
 
Қуёш кулар, кулар ҳаёт,
Анвойи гуллар кулар.
Ўзин бахш этмоқдан шод
Пойимизга йиқилар.
 
 
Қайлардасан сен фақат,
Жондан азиз кўрганим.
Ҳеч яшолмас муҳаббат
Айрилиққа ўрганиб.
 
 
Сенсиз кўкда моҳитоб,
Сенсиз уйғоқ юлдузлар.
"Қани" деб қилар хитоб,
Танҳо дил сени излар.
 
 
Борми, баҳорим борми,
Бормисан, севикли ёр?
Дилга шунча озорми,
Эй Баҳор, эй Баҳор?!
 

ОЙДИНЛИК

 
Кундай ёруғ, тундай қора
Экан кўзларинг.
 

Усмон НОСИР

1.

 
Ой сузади. Музлаган кеча,
                     Қор уфурар.
Туманларда бир юлдуз мунча
                     Ғамгин турар…
 
 
Ғуж-ғуж юлдуз, ой кезар холий,
                     Боқасанми?
Ишқ дарёси оқар хаёлий,
                     Оқасанми?
 
 
Нима келди шу дам ўйингга…
                     Ким у? Айт, ким?
Бечора ошиғинг йўлингга
                     Зорми, айтгин?
 
 
Ой сузади. Музлаган кеча,
                     Қор уфурар.
Туманларда бир юлдуз мунча
                     Ғамгин турар.
 

2.

 
Майли оқшом, майли қор,
                     Ой ёруғида
Сен порладинг, гўзалим,
                     Севги – руҳимда.
 
 
Ким яширди, ёлғизим,
                     Тунни кўзингга,
Қор сингари мусаффо
                     Кумуш юзингга?
 
 
Олисда ял-ял ёнган
                     Нима экан ул?
Юргин ўша томонга,
                     Эй гўзал сурур.
 
 
Майли оқшом, майли қор,
                     Ой ёруғида
Сен порладинг, гўзалим,
                     Севги – руҳимда.
 

«АЙЛАНИБ ТУШАР ҚОР ЙЎЛИМГА…»

 
АЙЛАНИБ ТУШАР ҚОР ЙЎЛИМГА,
Қўлингни қўйгил, ёр, қўлимга.
 
 
Сен қолдинг муҳр каби лабимда,
Сен – бир дард асабий қалбимда.
 
 
Кўзимга беркитай ва лекин
Ёшдай оқиб кетма, севиклим.
 

«ОҒУШИГА ОЛАР КУНДУЗНИ…»

 
ОҒУШИГА ОЛАР КУНДУЗНИ
Кундуз каби бу ёруғ кеча…
Кечаларнинг кечалик ёди
Аста тонгнинг майидан ичар.
Кузатиб қўй тунлар ёдини…
 

«БИР СЎЗ БОР…»

 
БИР СЎЗ БОР
Беғубор тонг каби гўзал,
Тонг чоғи очилган ғунча каби,
Ғунчада шабнам каби мусаффо.
Ширин туйғуларнинг
Ширин фарзанди,
Осмон каби бепоён кўзлар севинчи янглиғ
Бир сўз бор.
 
 
Бир сўз бор.
Ҳақиқат сўзидан ҳам юксак
Ҳақиқатнинг ўзидан ҳам юксак,
Бир сўз бор…
 

«БАЛКИ ЎЧГАН ЭДИМ ЁДИНГДАН,8…»

 
БАЛКИ ЎЧГАН ЭДИМ ЁДИНГДАН,⁸
Ширин хаёлингни буздимми?
Лайло, Лайло, сенинг ёнингда
Япроқ каби кўрдим ўзимни,
Ширин хаёлингни буздимми?
 
 
Сени ўйлаб келмайдир уйқу –
Қора туннинг ўзга сеҳри бор.
Тушларимда топай деб гулрў,
Мен ухларман мангу, эҳтимол.
Гўзал тушлар тилайман, Лайло…
 
 
Яна пайдо бўлдинг йўлимда,
Йўлларингда яна бўзладим.
Бечора қалб сенинг қўлингда,
Кўзларингда менинг кўзларим.
Нечун пайдо бўлдинг йўлимда?..