«ҲАЛИ БУ ЙЎЛ КЎП ЙИРОҚ…»

 
ҲАЛИ БУ ЙЎЛ КЎП ЙИРОҚ,
Юр, ҳув яшил бедазор.
Қушча сайрар беозор,
Ҳали бу йўл кўп йироқ.
 
 
Сен дам ол, соҳибжамол,
Мен қошингда ўлтирай.
Бир эртак айтиб берай,
Сен дам ол, соҳибжамол.
 

«ҚАНИ УЛ, ДЕБ ЖИЛДИРАР…»

 
ҚАНИ УЛ, ДЕБ ЖИЛДИРАР,
Гулзор томон оққан сув.
Кўз ёш(и) тиниқ кўзгу,
Гул баргида милтирар.
 
 
Сира ўчмайди чироқ,
Уйқу келмайди ахир,
Айрилиқ бунча оғир,
Айрилиқ бунча йироқ.
 
 
Дўстим, сен ҳам ёнасан,
Зулфия рубобида,
Соғинч, васл азобида;
Лекин келгач тонасан.
 
 
Танҳо тағин бугун ҳам,
Хаёлингни ўпаман,
Ухла, мен-да ётаман,
Ухла, хайрли оқшом.
 

ҲЕЙ, МАЖНУНТОЛ!

 
Мен ўлтирсам яна ёнингга,
Балки қирқ йил сўнгида келиб:
“Дам бергандинг учқур отингга,
У пайт ёшлик билан эдинг”, деб
Йўқ, мажнунтол, солма юзимга.
 

1962

«ҒУНЧАЛАР ПУШТИРАНГ ВА ЗАЪФАР…»

 
ҒУНЧАЛАР ПУШТИРАНГ ВА ЗАЪФАР
Зангори япроқлар шаҳрида.
Ғунчалар орзумдек ҳар сафар
Ғунчалар қалбимнинг бағрида…
 
 
Қалбимнинг бағрида бир жаҳон
Ғаройиб эртаклар айтади.
Мен қайтиб келмасман ҳеч қачон,
Ғунчалар, албатта, қайтади.
 

ЯНГИ ТОНГ…

 
Тонгда эриб кетди
Кеча.
Уйқусини қувиб кўчанинг
Автолар шовқин солиб кечар.
 
 
Дунё сўрармидим сендан,
Дўстим, шу дақиқа.
Шунчаки, тонг нафаси янглиғ
Табассуминг керак
Фақат.
 

ФАВВОРА

 
Кўп оғир кўринар ухлашинг,
Бугун сенга тушганди ишим.
Фақат сенинг йиғлашинг яхши,
Яхши эди сенинг йиғлашинг.
Нечун жимсан бугун фаввора?
 
 
Дунёда йўқ эди ўхшашинг,
Гўё тиниқ тоза гул эдинг.
Кўз ёшларинг тинган. Кул, энди!..
Яхши эди сенинг йиғлашинг…
Нечун жимсан, ахир, фаввора?
 

ИСИКАВА ТАКУБОКУ ⁵ ХОТИРАСИГА

 
Ҳасратимнинг
Суюқ тошларидан
Даҳма қурмоқчиман
Ўзимга.
Ичида ўз жасадим бўлсин.
 

РОНДЕЛ

 
Хайрлашдик… Ўйнар капалак…
Биз асир бўлмадик лаҳзага.
Хайрлашдик бесўз, беюрак.
Бу боғ, бу гул келди ларзага.
 
 
Шабнамнинг соф қадаҳи синди …
Кулимизни совурди фалак –
Сен мендан айрилдинг, мен сендан,
Ўйин тушар рангин капалак.
 
 
Ўйнар, ўйнар, ўйнар капалак.
Бир лаҳзанинг фармони қолди.
Хайрлашдик. Бесўз. Беюрак.
Буюк севги армони қолди …
 
 
Қандай гўзал рангин капалак.
 

ХАРИТА

 
Кўзларимга нур сингари сингиб кетар
Юрагимнинг сурати – харита
Етар
 
 
Мен ҳали кўрмаган ороллар
Мен ҳали билмаган ерлар денгизлар
Қонларимда ором олар
Қонларимни бузар
 
 
Бунда кўринмайдир бир чайла
Унда бақираётган бир одам
Қалқир қалқир ҳар бир ҳужайра
Кўзимга сачраган ярадан
 
 
Шу парча қоғозни босиб
Ким қалбимни ғижимлаб отар
Харита – нафасим
Кўзимнинг иссиғи – харита.
 

«МАЪНО ЎҚИ КЎЗИМДАН…»

 
МАЪНО ЎҚИ КЎЗИМДАН,
Мен ёниб муҳаббатда,
Гар адашсам сўзимдан,
Қошингда хижолатда,
Маъно ўқи кўзимдан.
 
 
Сен жабрга устасан,
Аммо мен ортиқ моҳир,
Севаман ва истасам,
Тарк этмакка ҳам қодир.
Мен – муҳаббат, мен – ситам.
 
 
Чангал ясаб бошимда,
Сени олиб қолғайман.
Ғамгин бир қарошимда
Ўз наҳримга солғайман,
Чўкарсан кўз ёшимда.
 

«ОЙЛАР ЎТДИ ВА ЙИЛЛАР ЎТДИ…»

 
ОЙЛАР ЎТДИ ВА ЙИЛЛАР ЎТДИ,
Лекин сендан бўлмади хабар.
Ёлғиз сени мен ёлғиз кутдим,
Кута бериб хун бўлди жигар.
 
 
Мана охир сен-да намоён,
Муҳаббатим, кўзим, исматим.
Ўнгми, тушми ё ширин армон?
Бирдан ярақлади қисматим.
 
 
Сен ўша-ку, хаёлда кўрган,
Ўша нигоҳ, ошно табассум.
Ўша оҳу кўзлар тиғ урган,
Ва юракка бошлаган ҳужум.
 
 
Сенга жуда ғалат туюлар
Балки севгинг билан ёнганим.
Менга оғу каби қуюлар
Шундай буюк ишқдан тонганинг.
 
 
Ойлар ўтди ва йиллар ўтди,
Юрак эса ишонч ва ғашда.
Қанчадирки, ўтган вақт, кутдим,
Сени кутдим куйиб оташда.
 

ХАЙР, ДАДА,

 
Биз энди кўриша олмаймиз
Ёруғ дунёда.
Биламанки, сиз тупроқда,
Биламанки, сиз қалбимнинг
бағрида очилган япроқда.
Биламанки, мумкин эмас
сизни бир бор кўрмоқ,
бахтини
тута билмай кўкраклар-ла
                                                                  ер ўпмоқ!
Армоним қолди, холос.
Армонимга сиғинаман,⁶
Сизни соғинаман…
Биламанки, мумкин эмас.
 

«ТАЛПИНАДИ, ШУНДАЙ КУЛАДИ…»

 
ТАЛПИНАДИ, ШУНДАЙ КУЛАДИ
Кўм-қўк ўрмон ва тиниқ дарё.
Дарё узра ой ҳам қулади,
Ер ҳуснига бўлиб маҳлиё.
 
 
Талпинади яшил далалар –
Совутади асов отини.
Қуёш ширин ўйларга толар,
Бугун ёзар гул ижодини.
 
 
Совуқ юракларга ўт қалаб,
Ўзи бериб ўзига баҳо,
Мангуликнинг нағмаси ила
Талпинади ўлкада баҳор.
 

«МУАЛЛАҚ КЎЛЛАРДЕК БУЛУТЛАР…»

 
МУАЛЛАҚ КЎЛЛАРДЕК БУЛУТЛАР,
Қўйган каби кундага бошни,
   Ташна саҳро ёмғирни кутар.
 
 
Дунёлар ўтларга қорилган,
Англамайдир бу қайноқ тошни,
Бу саҳро қонталаш, ёрилган.
 
 
Сабрсиз, бу саҳро сабрсиз,
Қайга кўмсин бу чексиз лошни
Қабрсиз, бу саҳро, қабрсиз.
 
 
Пуфлар куйиб кетган қуёшни.
 

«ВАТАН, СЕН БИР ГУЛ ЭСАНГ…»

 
ВАТАН, СЕН БИР ГУЛ ЭСАНГ,
Булбул бўлиб куйлагум.
Сенинг қутлуғ умрингга
Мен умримни улагум.
 
 
Жон томиринг сингари
Оқгум дарёларингда.
Мангу қолгум жаннати
Сенинг дунёларингда.
 
 
Беҳуда хаёл билан
Келса қонли панжалар,
Бир қарич ўтмас ғаним –
Кўксим метин панжара.
 
 
Сен кўзим қорачўғи,
Соқчи ҳар бир кипригим.
Сен рози эмас бўлсанг –
Менинг бордан йўқлигим.
 

«ШЕЪРИМ СОВҒА ЭТМАС ҲАЯЖОН…»

 
ШЕЪРИМ СОВҒА ЭТМАС ҲАЯЖОН,
Шунчаки ўқирсан, эҳтимол.
Ғашга тегар туроқ ва ҳижо,
Қофиялар тортмас эътибор.
 
 
Лекин тушун мени, азизим,
Бузулса ҳам қонун-қоида,
Сенга ишқим шеър бўлиб оқсин,
Оқар бўлса нега тўхтатай…
 

«ЗАЪФАРОН ЧАҚА ҲАМ ЙЎҚ ҲОЗИР…»

 
ЗАЪФАРОН ЧАҚА ҲАМ ЙЎҚ ҲОЗИР,
Еллар чўнтагимда чийиллайди.
Киссам касал бўлса қалбим зар,
Дўстим, ҳеч бокиси йўқ. Майли.
 
 
Боқма эски одамга ўхшаб,
Ўтган аср каби қарама.
Ва хижолат чекма уялиб,
Сочинг учларини бурама.
 
 
Сен – орзуйим. Мен ҳамон ўша,
Оддийгина шу костюмда ҳам,
Сева билдим сени, дўстгинам,
Боқма менга ўтмишга ўхшаб.
 
 
Доим бошинг узра ҳозирман,
Кўзларингни чақмоқдай ёқай.
Кўз ёшимни ё дарё этиб,
Қалбинггами ишқ бўлиб оқай?!.
 
 
Тила тилагингни мен шоирман....
 

ҚУШЧА

 
Ёлғиз бир қўшиқ бор сенда
Ва бир жуфт қанотгина.
Уча-уча чарчайсан.
Одамларга ўхшаб сақламайсан гина.
Урчийсан.
Баъзан сен ҳам изғиринда
Бошпана излайсан, қушчам.
Бироқ сен кулмайсан,
Куйиб йиғламайсан ҳам,
Сен билмайсан
Нима бахтдир, нима ғам.
 
 
Бевафолик қилса бир пул
Сенинг ёринг.
Ҳар ҳолда дон-дунинг битса
Текин, бехатар
Қайдан бўлса олмоқ учун
Рухсат берар
Номус-оринг.
 
 
Сен тилдан қийналмайсан,
Сенда ёлғиз наво, қушчам.
Сен пулдан қийналмайсан,
Бепарво, қушчам.
Сен билмайсан
Байрам нима, кийим нима,
Ишқ нима?
 
 
Сен кулмайсан
Ва йиғламайсан ўксиб…
Лоақал, сен абадий
Яшасанг эди, дўстим.
 

АРМОН

 
Юрак ичра беркитдим
Муқаддас армон деб сени.
Ўзингга бориб айтсаммикан,
                                                                  севгилим.
Қайдам, ранжирмисан,
Севинармисан ёки?
Айтсам,
Ортиқ муқаддас армон
Бўлмассан, балки.
Айтмайман ва лекин
Пинҳон ёниб
Юрак ичра беркитдим
Сени муқаддас армон деб.
 

«ЯРАТАРКАН ЎЗИ ТАБИАТ…»

 
ЯРАТАРКАН ЎЗИ ТАБИАТ,
Бир қудрат этган эҳсон.
Бу менинг ҳаққим,
Жасорат кўрсатгумдир,
Сезиб турибди ақлим.
 

«ҲАҚҚИМ БОРМИ, АЙТ, ЎЗИНГ…»

 
ҲАҚҚИМ БОРМИ, АЙТ, ЎЗИНГ,
Бир тун мисоли қаро
Сочларингни силасам,
Ёки мени бедаво
Мажнун атаб куласан?
 
 
Ҳаққим борми, айт, ўзинг
Кўзларингга қарасам,
Йўқса, кечиб дунёдан
Хилватгоҳда қарисам,
Ҳаққим борми, айт, ўзинг.
 
 
Ҳаққим борми, айт, ўзинг
Оёғингда йиғласам,
Балки дардли, бенаво
Бир кун мангу ухласам,
Ҳаққим бордур, дилрабо?!.
 

«ОРЗУЛАРИМ, ИШОНЧИМ СИЗДА…»

 
ОРЗУЛАРИМ, ИШОНЧИМ СИЗДА,
Сизда бутун ўйим, борлиғим.
Ташвишларим,қувончим Сизда,
Сизда менинг йўқу борлиғим.
 
 
Жуда катта бахт бор оламда,
Унга пуллар муяссар эмас.
Агар ақл бўлса одамда
Йўқ, йўқ, пули асло бахт эмас.
 
 
Жуда катта бахт бўлар агар
Бир кишига бахт этсанг ато.
Бахтиёрлик тилайман, дилбар,
Оёғингга қилиб илтижо.
 

«МЕНГА БАХШ ЭТ ЎЗИНГНИ, САНАМ…»

 
МЕНГА БАХШ ЭТ ЎЗИНГНИ, САНАМ,
Кўксим узра қўйғил бошингни.
Абадиятга элтайин мен ҳам,
Маликам, ўн саккиз ёшингни.
 
 
Қуёш каби бўлиб қаршимда
Шуълаларда, майли, ёндир Сен.
Фақат доим яшаб аршимда
Севилганимга инонтир Сен.
 

«НЕГА КЕРАК ЁРҚИН НИГОҲ…»

 
НЕГА КЕРАК ЁРҚИН НИГОҲ,
Олов кўзлар ичра маъсум,
Риёкор бир дард яширмоқ,
Нега керак ўт табассум.
 
 
Кўзларимга сен беркинган,
Кифригимда сенсан ҳозир.
Сен ҳоким ўй ва эркимга,
Ўз ҳолимга қўйғил, ахир!..
 

1963

«ЁМҒИР ҲАМ ТИНМАДИ УЗУН КУН…»

 
ЁМҒИР ҲАМ ТИНМАДИ УЗУН КУН,
Увушган навдалар синдилар.
Ёмғир ҳам тинмади узун кун,
Барглари жон узиб тиндилар.
 
 
Дераза ортидан бир жувон
Қарайди, уфқ ҳам қорайди.
Дераза ортидан бир жувон
Энтикиб кўкларга қарайди.
 
 
Самонинг кўксига қоқилса,
Шамолга чиқсайди отилиб.
Майлига, ёмғирдек йиқилса,
Шамолга чиқсайди отилиб.
 
 
Бағрига олар-ку бўронлар,
Исмсиз ҳасратни ҳайдарлар.
Бир имкон шартини айтарлар,
Бағрига олар-ку бўронлар.
 
 
Ёмғир ҳам тинмади узун кун…
 

«ЁЗ КЕЧАСИ. ОСМОН – ФАЛАҚДА…»

 
ЁЗ КЕЧАСИ. ОСМОН – ФАЛАҚДА
Кундузнинг китоби ўқилди.
Тарс ёрилди қовун палакда,
Олтин шафтолилар тўкилди.
 
 
Далаларда мудрайди уйқу,
Дала ётар кутиб қуёшни.
Ариқларда доим уйғоқ сув,
Полизларга кетади шошиб.
 
 
Ёз шаънига қўшиқ тўқилар,
Чигирткалар чириллар чунон.
Ёмғир ёғар, гўё ёғилар,
Иссиқ тупроқ устига маржон.
 
 
Ёз ёмғири илиқдир бирам,
Шитир-шитир унинг қўшиғи.
Бир ширин ҳид таралар ердан,
Ва юракка кетар қўшилиб.