4,3
6 читателей оценили
140 печ. страниц
2018 год
Оцените книгу
  1. my_eugene
    Оценил книгу

    Первая половина октября оказалась на удивление богатая на книжные белорусскогоязычные книжные новинки. В пору издавать видеоролик на youtube. Собственно речь идет о нашумевшем “1813” Садовского, долгожданной “Ноч цмока” Гапеева и рецензируемой Marginalis Стаселько. Последний успел “отличиться” рекордом в проекте “Рэкорды Куфара”. Но Marginalis интересна вовсе не рекордом, а необычным для «наших широт» сюжетом. Стаселько переплюнул и «Собаку Баскервиллей» Короткевича и «1984» Мартиновича, обрушив на голову читателя просто шквал аналогов мировой литературы в своем свежем романе. Начав неспешное повествование в стиле Умберто Эко писатель совсем неожиданно погружает нас в самый настоящий треш из «Слепоты» Сарамаго и «Повелителя мух» Голдинга (параллельно всплывает ассоциации с культовым фильмом «Эксперимент»). Кроме вышеупомянутого «1813» сразу ничего и не вспоминается из романов, которые были прочитаны мною за день сразу после приобретения книги. Marginalis затягивает как болото и не отпускает до последних страниц. Да, имен персонажей в книге много, но не успеваешь теряться из-за динамичности повествования. Как собственно не приходится и скучать. Автор не ставит цель срубить бабла за лишние бумажные (электронные) страницы и утомить читателя широкомасштабным описанием происходящего. Что не может не радовать. ( И время и деньги не потрачены впустую). Стаселько поднялся в моих глазах как Костюкевич после издания «План Бабарозы» (ассоциации с романом можно найти в одной из последних «историй» в Marginalis). Стаселько оказался незаурядным писателем, реализацию чего Кирилл не стал откладывать в долгий ящик.

  2. Bolacka
    Оценил книгу

    Ды не рэцэнзія, водгук. Усё так - раман насычаны, захапляльны, не адпускае, пакуль не дачытаеш.
    ...У кнізе пазначаны рэдактар, і карэктар. А памылкі замінаюць і псуюць уражаньне.

  3. KatsiarynaKupava
    Оценил книгу

    XVII стагоддзе. Фларэнція. Антоніа Мальябекі, хлопец з беднай сям’і які не умеў ні чітаць, ні пісаць. Але не гледзячы на гэтае, ён вельмі добра ставіўся да кніг. Я ніколі не сустракала гэтае імя, нягледзячы на тое что ён лічыцца сімвалам бібліятэкарэй італьянскага Адраджэння. Вельмі зацікавіла тое, што напамяць ведаў каталогі ўсіх еўрапейскіх бібліятэк – нават да таго, што мог указаць месцазнаходжанне той ці іншай кнігі на паліцы. У кнізе паказана станаўленне хлопчыка. Кнігі сталі асноўным сэнсам яго жыцця.

    Кніга складаецца з зборніка кароткіх апавяданняў, якія на першы погляд не звязаныя паміж сабой, але ўсе гісторыі звязаныя паміж сабой кнігай Антоніа Мальябекi.

    У кожным раздзеле можна ўбачыць, як нязначная падзея можа каардынальна змяніць жыццё чалавека і яго светаадчуванне. ⠀
    Кожная з глау́ інтрыгуе, зацягвае настолькі, што немагчыма адкласці кнігу ў бок.
    Напісана вельмі простай мовай, што кніга чытаецца вельмі лёгка. Нягледзячы на тое што, вельмі шмат персанажаў, але, на здзіўленне ў іх немагчыма запутатся. Многія прапісаны вельмі дэталёва.

    Таксама прысутнічаюць гістарычныя імёны і асобы, што робіць гэтую кнігу яшчэ больш інфарматыўней і пазнавальныя, так як многія былі незнаёмыя і хацелася даведацца пра іх яшчэ больш.

    І чамусьці на працягу чытання здавалася што кніга Антоніа Мальябекі, нейкім чынам прыносіла няшчасці сваім уладальнікам.

Автор

Другие книги автора