Книга или автор
Сутарэнні Ромула (зборнік)

Сутарэнні Ромула (зборнік)

Стандарт
Сутарэнні Ромула (зборнік)
4,0
2 читателя оценили
286 печ. страниц
2018 год
12+
Оцените книгу

О книге

Два новыя раманы Людмілы Рублеўскай: «Забіць нягодніка, альбо Гульня ў Альбарутэнію» і «Сутарэнні Ромула» атрымалі шырокі розгалас у грамадстве. Іх звязвае тэма сталінскіх рэпрэсій супраць беларускай творчай інтэлігенцыі, а таксама тое, што дзеянне адбываецца і ў сучаснасці, і ў мінулым, раскрываючы тэму гістарычнай памяці. Прозе Л. Рублеўскай уласцівы псіхалагічная глыбіня, эпічнасць, філасофскі роздум і напружаны сюжэт, а таксама спроба сфармуляваць беларускую нацыянальную ідэю.

За раман «Сутарэнні Ромула» ў 2011 годзе пісьменніца стала лаўрэатам прэміі імя Францішка Багушэвіча.

Читайте онлайн полную версию книги «Сутарэнні Ромула (зборнік)» автора Людміла Рублеўская на сайте электронной библиотеки MyBook.ru. Скачивайте приложения для iOS или Android и читайте «Сутарэнні Ромула (зборнік)» где угодно даже без интернета.

Подробная информация

Дата написания: 2012

Год издания: 2018

ISBN (EAN): 9789857007660

Дата поступления: 26 декабря 2018

Объем: 515.3 тыс. знаков

Купить книгу

Отзывы на книгу «Сутарэнні Ромула (зборнік)»

  1. Krysty-Krysty
    Krysty-Krysty
    Оценил книгу

    У гэтым рамане таксама пераплецены аповед з нашага часу і 1930-х, але дадаецца шмат іншых гістарычных эпізодаў: паслярэвалюцыйныя падзеі, сцэнкі часоў паўстання Каліноўскага, Сярэднявечча праз гісторыю роду Курб-Варановічаў.

    Чыталася больш натуральна, чым гульня ў Альбарутэнію . Без фантасмагарычнага персанажа невялікія ўтрыраванні нейкіх рысаў у персанажаў не раздражняюць. Пераключэнні на мінуўшчыну не пераважваюць асноўную лінію аповеду. Значна менш дадатковых звестак і недарэчных "лекцый". Без штучных натацый, праўда, не абышлося, сам чытач ну нізавошта не зрабіў бы выснову без разжоўвання аўтаркі.

    Аповед часам сапраўды захопліваў, хоць сентыментальнасць лініі кахання а-ля (не)найлепшы жаночы раман затапіла любыя паняцці меры. Што праўда, Леаніды... Караткевіча таксама залітыя сентыментальнасцю, як грушы цукровым сіропам, але нашто параўноўваць непараўнальнае.

    На дзіва натуральнай падалася лінія суіснавання аўтара і герояў (я пішу раман, зводжу персанажаў, каб яны забяспечылі мне сюжэт), такі наўмысны постмадэрнісцкі прыёмчык чамусьці не раздражняў штучнасцю, відаць, праз удалы вобраз "аўтара" - паспяховага няўдачніка.

    Спадабаўся акцэнт на неадназначнасці гісторыі, яе інтэрпрэтацыі, як і матывацыі людзей. У кожнага можа быць свая праўда, навуковая дыскусія мае на ўвазе несупадзенне думак, цывілізаваная спрэчка з выкладам аргументаў каштоўная ў любой навуцы. Называць чалавека здраднікам, не ведаючы ўсіх абставінаў, надта недарэчна... а хто можа ведаць усе абставіны?..

    Зноў жа кніга наўмысна карысная-выхаваўчая: тут і заахвочванне да даследавання радаводаў, і паглыбленне ў часы сталінскіх рэпрэсій, усё аздобленае разгадваннем гістарычных таямніцаў (распалавінены срэбны келіх, падземная царква, варажнеча і лучнасць двух родаў).

    Зноў жа не хапіла добрай рукі карэктара, дробныя памылкі з канчаткамі, прыстаўнымі галоснымі, формамі дзеясловаў, пара русізмаў (размарыўся = "размечтался", а чытаецца "натаміўся").

    Калі б не пара літаральна фразаў, узроставы цэнз кнігі можна было б апусціць - і кніга стала б вельмі ўдалай для старэйшых школьнікаў. Для дарослага ж чалавека, знаёмага з багаццем сусветнай літаратуры, яна падаецца троху дзяціннай запростай. Але чым больш усяго дыхае па-беларуску, тым лепш. Кнігу гатовая раіць хіба вельмі маладым і не вельмі спакушаным сур'ёзнай літаратурай чытачам.

    Перевод на русский язык...

    Здеся...

    В этом романе также переплетены повествования из нашего времени и 1930-х годов, но добавляется много других исторических эпизодов: послереволюционные события, сценки времен восстания Калиновского, Средневековье через историю рода Курб-Вороновичей.

    Читалось более естественно, чем Игра в Альбарутению . Без фантасмагорического персонажа небольшие утрирования отдельных черт персонажей не раздражали. Переключение на прошлое не перевешивало основную линию рассказа. Гораздо меньше дополнительных сведений и нелепых "лекций". Без искусственных нотаций, правда, не обошлось, сам читатель ну ни за что не сделал бы вывод без разжевывания авторки.

    Повествование иногда действительно захватывало, хотя сентиментальность линии любви а-ля (не)лучший женский роман затопила любые понятия меры. Правда, Леониды... Короткевича также залиты сентиментальностью, как груши сахарным сиропом, но зачем сравнивать несравнимое.

    На удивление естественной показалась линия сосуществования автора и героев (я пишу роман, свожу персонажей, чтобы они обеспечили мне сюжет), такой преднамеренный постмодернистский приемчик почему-то не раздражал искусственностью, видимо, из-за получившегося образа "автора" - успешного неудачника.

    Понравился акцент на неоднозначности истории, ее интерпретации, как и мотивации людей. У каждого может быть своя правда, научная дискуссия подразумевает несовпадение мыслей, цивилизованный спор с изложением аргументов ценен в любой науке. Называть человека предателем, не зная всех обстоятельств, слишком нелепо... а кто может знать все обстоятельства?..

    Опять же книга подчеркнуто полезная-воспитательная: здесь и поощрение к исследованию родоводов, и погружение во времена сталинских репрессий, все оправленное разгадыванием исторических тайн (располовиненый серебряный кубок, подземная церковь, вражда и связь двух родов).

    Опять же не хватило хорошей руки корректора, мелкие ошибки с окончаниями, приставными гласными, формами глаголов, пара русизмов (размарыўся = "размечтался", а читается "натаміўся").

    Если бы не пара буквально фраз, возрастной ценз книги можно было бы опустить - и книга стала бы очень подходящей для старших школьников. Для взрослого же человека, знакомого с богатством мировой литературы, она кажется немного наивной, простой. Но чем больше всего дышит по-белорусски, тем лучше. Книгу готова советовать разве что очень молодым и не очень искушенным серьезной литературой читателям.

  2. mad_barsuk
    mad_barsuk
    Оценил книгу

    Гэта кніга больш узгадала Караткевіча. Цікавы сюжэт с двух ліній, шмат адсылак да рэальных гістарычных падзей і каханне(па мне так не зусім патрэбнае). Добра што нараджаюцца новыя беларускія паданні

Интересные факты

«Калі нехта з маіх чытачоў перарасце Пранціша Вырвіча, ён можа ўзяць "Сутарэнні Ромула"». (с) Л. Рублеўская, ЛіМ, 17.08.2015.